Mag ik gewoon even lekker zeiken?
En mag het dan ook even alleen over mij gaan? 😉
Je hebt duizend dingen aan je hoofd en houdt heel veel ballen in de lucht. En soms wil je gewoon één richting op zeiken. Gewoon even luchten. Orde maken in je hoofd.
Maar dan zit je tegenover iemand die zegt:
“Ooooh meid, ik weet precies wat je bedoelt!”
En voor je je verhaal kunt afmaken, zit jij te luisteren naar hun verhaal en hun oplossing. En raak je jezelf kwijt.
Gemiste kans.
Moeilijk hè, luisteren zonder je eigen verhaal erbij te trekken?
Zowel in mijn werk en privé zie ik het dagelijks. We willen helpen, maar we luisteren vooral om te antwoorden. Niet om te begrijpen.
Terwijl daar juist de kracht zit. Even stil zijn en echt aandacht hebben. Luisteren naar wat er tussen de regels gezegd wordt.
Stel daarom altijd eerst één verdiepende vraag. Voordat je zelf iets deelt, want vragen zijn de beste spiegel. De beste raadgever. En de goedkoopste coach.
Vaak komt iemand dan zelf tot inzicht. Zonder jouw verhaal nodig te hebben. Jouw ervaring voelt de ander toch wel. In je houding, in je blik en in je aandacht.
Wanneer luisterde jij voor het laatst zonder meteen te reageren?
