Hij meldt zich ziek, maar hij klinkt niet ziek.
Grijs verzuim begint niet met ziekte.
Het is maandag.
Thee. Mail. Agenda.
En dan ineens een appje: “Ik meld me ziek.”
Ik weet wat je denkt.
Niet vanwege de griep.
Niet vanwege een virus.
Maar omdat iemand is opgebrand, leeggelopen of afgehaakt.
Het is dat verzuim waar geen dokter aan te pas komt.
Het soort dat langzaam oploopt. Dagje thuis. Ochtendje weg. Nog even aanmodderen.
Tot je ‘m kwijt bent.
Helemaal.
Terwijl je dit soort verzuim vaak kunt voorkomen.
Wacht niet tot het ongemak vanzelf weggaat.
Wacht niet tot het functioneringsgesprek.
Wacht niet tot de ziekmelding.
Grijs verzuim los je niet op met protocollen. Je voorkomt het door zichtbaar te zijn. Door te luisteren. Door te checken hoe het met iemand gaat, ook als het even niet over werk gaat. Door ‘het goede en eerlijke gesprek’.
Maak van “Hoe is het met je?” geen verplicht nummer.
Maak het een gewoonte.
Een cultuur.
Hoe vaak ben jij in gesprek met iemand?
